เรียกว่าไม่เขียนบันทึกไว้ไม่ได้จริงๆ กับประสบการณ์ครั้งนี้ในชีวิต สุดยอดจะบรรยาย ฮื่อออ TOT 
ในที่สุดเมก็ได้มีโอกาสเข้ารับพระราชทานปริญญาบัตรเป็นครั้งแรกกับเค้าแล้วจ้าา Cool
ก่อนอื่นขอแถลงรายละเอียดนิดหน่อยว่า เมเข้าเรียนระดับมหาวิทยาลัยที่ ม.นเรศวร ค่ะ
พอบอกใครไปว่าเรียนที่นี่ ก็ไม่มีใครรู้จัก อยู่ส่วนไหนของโลกนี้เหรอ O_o 
ไม่เป็นไร ไม่รู้ช่างมัน 5555 ไม่แคร์ไงว่าเราต้องเรียนมอดัง เมตระหนักได้ในช่วงน้ำท่วมเนี่ยละว่า ถึงจะเรียนมอดังๆ แค่ไหน ต่อให้มันดังระดับโลก มันก็ไม่ช่วยยกระดับจิตใจของคนให้สูงขึ้นกว่าคนที่เรียนมอบ้านนอกๆ หรอก และเมก็ภูมิใจจริงๆ ที่จะบอกกับใครต่อใครว่าเมจบ ม.นเรศวร มาค่ะ Cool
 
 
 
เมเป็นคนกรุงเทพจ้า แต่ดันระหกระเหินไปเรียนที่พิดโลก (370 กว่ากิโลจากบ้านเกิด T^T) เพราะฉะนั้นแล้วมีปัญหาหนักเลยว่า พอเรียนจบก็ย้ายกลับไปที่กรุงเทพแล้ว เลยไม่มีหอ ไม่มีห้องให้อยู่เหมือนเดิม เพราะฉะนั้นงานนี้ก็จะต้องเริ่มตั้งแต่หาที่อยู่ ก็เปิด booking กับ Agoda ซึ่งเป็นเว็ปที่ไว้หาจองโรงแรม ซึ่งทำให้เมได้ตรัสรู้อย่างหมดจดว่า ...
1. ถ้าจองโรงแรมในไทย เลือกเวป Agoda มันถูกกว่า
2. แต่ถ้าจองโรงแรมต่างประเทศ ต้องเวป Booking ถูกกว่าอีกอัน
 
เลือกอยู่นาน... (กูเป็นคนที่เลือกที่พักนานมากค่ะพี่น้อง TT^TT ตอนไปฮ่องกงนี่เลือกเป็นอาทิตย์อ่ะ)  เมก็เลยตัดสินในเลือก รร. Topland จ้า...มันก็แค่ ร.ร ห้าดาวของพิดโลกเท่านั้นเอ้งง อยากฉลองเรียนจบก็ไปชั้น 6 เที่ยวปิกัส (ผับ) ไปเบาๆ   Kiss อะฮิๆๆ !!  แต่เมไม่ได้ใช้เวปจองโรงแรมนะ (แล้วเล่าเพื่ออะไรเนี่ย Foot in mouth ) เมโทรไปบุ้คเอาไว้เลย ก็ติดต่อไว้เลยสามห้อง!! เป็นอันจบจ้ะ ถ้าญาตินอนกันไม่พอ ก็มีพื้นปูพรมเหลือไว้ให้ค่ะ 55555 
 
อีกอย่างหนึ่งที่ขาดไม่ได้คือ ช่างภาพ!!! 
สำคัญมากเพราะเป็นงานเดียวในชีวิต (คิดว่าชาตินี้ไม่น่าจะเรียนได้อีกปริญญาแล้ว Foot in mouth) เพราะงั้นต้องจัดเต็ม ก็โพสลงเว็ปตากล้อง (http://goo.gl/EpQXB)
 
ตามหาช่างภาพถ่ายงานที่ มน. (ย่อ ม.นเรศวรนะ) ก็มีคนเข้ามาให้ความสนใจมากมาย...
และมันมากไปมั้ยเอ่ย 82 คอมเม้น 82 ช่าง   ภายใน 3 วัน!!!
................. แงงงงงงงงง กูเลือกไม่ถูกเลยค่ะงานนี้ Tongue out
 
เป็นคนเลือกอะไรยากเย็นอยู่แล้ว ทีนี้ก็ใช้เวลาเป็นอาทิตย์เลยค่ะ
นั่งดูงานของช่างที่ละคน ทีละคน เหนื่อยเชี่ยๆ อะคะ (เกือบจะเลือกช่างภาพจากความหล่อแล้วเชียว >.<) 
ทำไมพวกเจ้าถึงได้ถ่ายสวยไปหมด คนนี้ก็ดี คนนู้นก็ดี ฆ่ากูเหอะ เลือกไม่ถูกฟะ!!! Yell
ไอ้ที่มาเสนองานในกระทู้ ก็เกือบร้อยคนแล้ว ยังมีตามมาใน twitter ในอีเมล์อีก 
โอ้........ กูจะทำอย่างไรดีนี่ TT[]TT 
 
 
ในที่สุดก็ติดต่อได้พี่ท็อป1 มา....
แต่ทว่า พี่ท็อป1 เล่นตัวจ้า... บอกว่ายังไม่แน่ใจว่าจะติดเรียนมั้ย (หรือเพราะว่าฉันต่อราคา เขาจึงไม่อยากมา 555) สรุปสุดท้ายบอกว่าไปไม่ได้  เราก็เออ..ไม่เป็นไร  ดิชั้นก็พร้อมค่ะ มีช่างสำรองอีกเยอะแยะแปดแสน แล้วบังเอิญไปส่องงานของช่างภาพจากเวปในตำนานมา  ปรากฏว่า สวยจังเลยค่ะพี่ Surprised ชาบูๆๆๆ
 
 
 
 
กูเอาคนนี้แหละ แพงกูก้อสู้  ราคา 4500!!! กูก็เอาวะ! พี่คนนั้นก็คือพี่ท็อป2 (ซึ่งคือเหตุผลว่าทำไมต้องมีท็อป1 555+) แต่ปรากฏว่าพี่เขาว่างแค่วันซ้อมใหญ่ ก็เลยต้องหาช่างภาพอีกคน ซึ่งพี่ท็อป2 เลยแนะนำว่าให้เอารุ่นน้องเขามั้ย ถ่ายสวยดี งดงามเช่นกัน (แถมถูกกว่าด้วย) ก็เลยตกลงเอารุ่นน้องเขา 
 
 
เอ่อ... แล้วไอ้กระทู้ที่กูไปตั้งในเวปตากล้อง แล้วก็นั่งดู multiply ถึงแปดสิบกว่าเวปนี้เพื่ออะไรฟ่ะ!!! แงงง Tongue out
สรุปเลยได้ช่างภาพ 2 คน เป็น..พี่ท็อป วันที่ 18 (ซ้อมใหญ่)
และพี่เต้ วันที่ 19 (รับจริง) 
 
(แล้วท้ายสุด พี่ท็อป1 ดันมาบอกว่า พี่ว่างแล้วไม่มีเรียน น้องๆ มน. ติดต่อได้นะ..
เอ่อ... พี่คะ คิดช้าไปมั้ย ใครจะมารอคะ =_=) 
 
ลืมบอกอีกว่า เมมีถ่ายนอกรอบด้วย 55555
นี่กูจะบ้าถ่ายรูปอะไรขนาดนี้เนี่ย แงงง 
ก็จะเป็นช่างภาพอีกคนหนึ่ง (คนที่ 3) จากสวดดดดใส สตูดิโอ ซึ่งทำไปทำมา ช่างเป็นนิสิต มน. เหมือนกันจ้า 
ก็ดีเลยค่ะ ดีมากด้วย กูไม่ต้องเสียค่ารถให้ช่างภาพ 555+ เพราะยังไงเขาก็ต้องเดินทางมารับปริญญาอยู่แล้ว แถมกูต่อราคาหน้าด้านๆ ด้วย 4000 แต่หาร 4 คน ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ >O< ก็มันส์เลยพะยะคะ  3 ช่าง 3 วัน
 
 
 
 
 
16.12.11  (เดินทาง+ถ่ายรูปนอกรอบ)

ตามเวลาที่มหาวิทยาลัยกำหนดไว้คือวันที่ 17 ซ้อมย่อย 18 ซ้อมใหญ่ 19 รับจริง 
เพราะฉะนั้นเมต้องไปถึงมอตั้งแต่วันที่ 16 เพราะว่า 17 เค้านัดแต่เช้าาาาาาาเลย 
เมเลยไปเช่าหอพักที่เพื่อนอยู่ไว้ก่อน แค่วันละ 500 เท่านั้นแต่มีครบทุกอย่างเหมือนโรงแรม
แล้ววันที่ 16 นี่แหล่ะที่เมนัดช่างภาพที่เป็นคนมอเดียวกันมาถ่ายนอกรอบกับเพื่อนๆ 
 
เก้าโมงเช้าออกเดินทาง (ไปกับเหล่าเพื่อนสาว) มุ่งหน้าสู่พิดโลก บ้านหลังที่ 2 Cool กว่าจะไปถึงที่นู้นก็ล่วงเข้าไปบ่ายสองเบาๆ ซึ่งเมก็บอกให้เพื่อนเหยียบมิดด้ามเลย เพราะว่าถ้าถึงเย็น เดี๋ยวแสงหมดแล้วจะอดถ่ายรูป 
แต่พอไปถึงก็ต้องพาเพื่อนไปซื้อกระโปรงพิธีการก่อน.... ตอนนั้นรู้สึก...
กรี๊ดดด ไม่นะ ...จะบ่ายสามแล้ว ... ไม่ ... ไม่... Yell
กุจะไม่ได้ถ่ายรูป ม่ายยยยย ตูจ่ายแพงนะแสดดดด Yell
แต่ก็ทิ้งเพื่อนไม่ได้ค่ะ เพราะทุกคนไม่มีรถ กูมีคนเดียว 
 
ก็ล่วงเลยไปถึงบ่ายสาม.. กว่าจะได้นัดช่างภาพ ไอ้เพื่อนเวรที่จะมาถ่ายด้วยกันก็ต้องเสือกเข้าเมืองด้วย ไปเอาชุดครุยนู้นนั่นนี่ ไม่พร้อมถ่ายยย กรี๊ดดดด ไอ้ปวกกกกกก!!!  คือปวดหัวมาก คือมันอะไรก็ไม่พร้อมซักอย่างเลยย (นี่แค่เริ่มต้นเท่า